makowski und pepe

Na fron­cie więk­szo­ści pocz­tó­wek nie spo­sób zna­leźć reli­gij­nych sym­boli. Za PRL kartki nie mogły prze­ka­zy­wać takich tre­ści, ale są pogodne, ema­nują dobrym nastro­jem.
– I za to je naj­bar­dziej cenię – mówi Chmura. – Jako nasto­la­tek odwie­dza­łem tu rodzinę. To była wizyta w innym świe­cie. Nie pamięta kole­jek, pustych półek, stra­chu. Dla mnie był to czas rado­ści, zabawy, spo­tkań z bliskimi…

coś za coś.



.….….….….….….….….….….….…
ale z tym „nie mogły…” to prze­sada. to zale­żało od aku­rat­nego kursu. tak, za póź­nego gomułki (tfu!) nie mogły; w końcu nie bez powodu Mili­cja ganiała z pałami za obra­zem MB-skiej, a póź­niej nawet za samymi ramami…
za gierka przy­szła kon­sump­cja – to polu­zo­wał. w tym: reli­gij­nie, czas jakiś.
ale kartki były nieco gor­sze jed­nak ;-) głów­nie – póź­niej – KAW i chal­tur­ni­cze, foto­gra­ficzne cho­inki, gałązki, bombki, świeczki, sianko…
wiel­kie naklady: świetna fucha – dla wybra­nych, ponoć.
.….….….….….….….….….….….…
za to dziś mamy smród kiczo­wa­tej (głów­nie) reli­gij­no­ści – i Zaku­pów. i gru­bas od kola­koli rulez.
i nie ma już dobrych kar­tek, bo po co? wszyst­kie wykoń­czyło „une­sco”; kartka schludna, ide­al­nie bez­kon­flik­towa i masowa – w guście dla każ­dego coś.
(taki – ale bez­i­de­owy i „szczytny” – KAW też nieco.)
a dziś: Sieć.
.….….….….….….….….….….….…
(a ta kartka: Marii Heidrich. i zwróć­cie uwagę: „MIK” to, jak sądzę – jed­no­cze­śnie i „miko­łaj” i „MIG”. taka… alu­zja. no, bywało się w opo­zy­cji ;-)
dowód niżej.

Author: Maria Heidrich (1962)
(…)
Film: „Zdi mie­nia”, ZSRR (COKS Alma-Ata), 1943
Direc­ted by Alek­san­der Stol­per & Boris Iwa­now
Star­ring: Borys Bli­now, Walen­tyna Sie­rowa, Lew Swier­dlin, Michail Nazwanow